TERAPIE

Tradycyjna medycyna tybetańska oferuje wiele terapii zewnętrznych, każdą z nich można zastosować pojedynczo lub w połączeniu z innymi.

MASAZ KUNYE


Tradycyjny tybetański masaż Kunye powstał około 3900 lat temu i jest nieodłączną częścią medycznej tradycji Tybetu. Dawni Tybetańczycy szeroko używali metod Kunye – od diagnostyki do leczenia poszczególnych zaburzeń przy pomocy specjalnie nasączonych olejków bądź substancji masło-pochodnych. Gałęzie drzew, pałeczki i kamienie były często stosowane w ramach terapii do wywierania nacisku na różne części i punkty ciała, co przywracało stan dobrego zdrowia i dobrego samopoczucia.

Masaż składa się z trzech części:
“Ku” oznacza nanosić lub namaszczać ciało specjalnie przygotowanymi olejkami leczniczymi

“Nye” dotyczy właściwego masażu, zawierającego wiele różnych technik masażu mięśni, ścięgien, punktów i kanałów energetycznych oraz techniki mobilizacji stawów

“Czi” jest ostatnią częścią terapii Kunye polegającą na oczyszczaniu ciała z oleju za pomocą proszku jęczmiennego lub cieciorkowego (peelingu).

BAŃKI


Stawianie baniek, w języku tybetańskim Me bum, dosłownie oznacza waza ognia. Tradycyjnie używano małych miedzianych lub szklanych miseczek. Uważa się , że miedź ma właściwości pochłaniające, co ma pomagać w usuwaniu negatywnych energii z ciała, ale srebro i mosiądz również posiadają podobne właściwości. Obecnie najczęściej stosuje się bańki szklane.

Terapia ta, znana także jako „terapia z użyciem wazy-nektaru Buddy”, ma zastosowanie gdy chcemy pozbyć się z konkretnych rejonów ciała nadmiaru Lung, Tripa czy też Beken. Bańki tym samym wspomagają harmonijny przepływ energii.

Bańki mogą być stawiane w celu leczenia punktów poniżej obojczyków i na wszystkich punktach bolesnych oraz cierpiących z powodu zaburzeń krwi i Lung. Zasysanie powstaje dzięki zastosowaniu ciepła (ognia) i jest aplikowane na punktach przez 15-20 minut.

AKUPUNKTURA


Jest najbardziej radykalną terapią zewnętrzną , „ostatnią deską ratunku” w terapii. Jest to system odmienny od powszechnie znanego z medycyny chińskiej. Wykorzystuje się dwa rodzaje punktów akupunkturowych (tyb. thur sang): ogólne i szczególne.

Ogólnie wszystkie punkty można podzielić na dwa rodzaje:
- Punkty standardowe/ typowe – te, które pokazuje doktor. - Punkty bó lowe – punkty pokazywane przez chorobę .

Jest 110 szczególnych punktów akupunkturowych podzielonych na 12 grup ze względu na odpowiadające narządy wewnętrzne.
Stosuje dwa rodzaje terapii w akupunkturze – gorące i zimne igły. Gorąca thurma leczy głęboko, zmarznięte zimno w ciele, natomiast zimną stosuje się przy leczeniu gorąca (tyb. tsała) w ciele.

MOKSA


(tyb. metsa) jest terapią zewnętrzną polegającą na dostarczeniu ciepła specyficznym, zdefiniowanym punktom na ciele, odpowiedzialnym za poszczególne schorzenia. Terapeuta ogrzewa wybrane miejsca żarem ziołowej mieszanki. W Sowa Rigpa istnieje 20 typów moksy dla wielu problemów zdrowotnych.

Cztery poziomy terapii moksa.
1. Rozgrzewka: stopniowe stosowanie ciepła
2. Podgrzewanie: zastosowanie moksy siedem razy w jednym punkcie
3. Palenie: aplikacja moksy 14 razy w jednym punkcie
4. Gotowanie – tradycyjnia aplikacja moksy 21 razy cygarem lub całkowitym spaleniem stożka moksowanego ułożonego w jednym punkcie ciała. Tu możliwe jest powstanie charakterystycznej blizny w miejscu aplikacji. Ta forma terapii, w przeciwnieństwie do Tybetu nie jest stosowana w Europie.

HORME


Oznacza mongolski (tyb. hor) ogień (tyb. me). To jedna z terapii zewnętrznych używana w medycynie tybetańskiej do uspokajania energii Wiatru (tyb. Lung) - stosowana w masażu Kunye.

Małe woreczki z ziołami o odpowiednich właściwościach, zanurzone w ciepłym oleju sezamowym i przykłada się w miejsca na ciele oddziałujące na energię Wiatru. Wykorzystuje się punkty na głowie, kręgosłupie i kończynach. Wcześniej przygotowane lecznicze mieszanki ziołowe z gałką muszkatołową, imbirem, anyżem czy kminkiem poprzez właściwości ziół mają działanie uspokajające. Pacjent po zabiegu czuje się bardzo zrelaksowany, energia Wiatru zostaje uspokojona.

BALNEOTERAPIA


Terapia wykorzystująca kąpiele jest nazywana w języku tybetań skim Czu lum. Terapia ta jest bezpośrednio związana z elementem wody. Możemy wykorzystywać termalne wody źródlane, które zawierają naturalne substancje lecznicze albo wodę , w których zagotowano lecznicze zioła. Stosowana jest zarówno woda jak i para. Terapia kąpielą jest zazwyczaj bardzo skuteczna w leczeniu zaburzeń neurologicznych i Lung. Woda rozluźnia napięte i sztywne nerwy, ścięgna i więzadła.

Kąpiele lecznicze, opukiwanie wodą to formy balneoterapii. Wykorzystuje się odpowiednie mieszanki ziołowe o działaniu leczniczym. Dobrym przykładem na leczenie miejscowe Żółci jest tzw. koło wody (tyb. czu kor), gdzie zmienione okolice spryskuje się zimną wodą z ominięciem miejsc wrażliwych (narządy wewnętrzne, stawy).


LECZNICZA KAPIEL PIEECIU NEKTAROW

Lecznicze kąpiele według Soła Rigpa są z reguły przygotowywane z wykorzystaniem pięciu ziół zwanych „pięcioma nektarami” Dul Tsi Nga Lum. Są to:
Kwiaty róż anecznika – zmiękczają skórę.
Tamaryszek rozgałę ziony – eliminuje toksyny z kości. Stosujemy całą roślinę .
Przęśl – wzmacnia organizm. Stosujemy jedynie łodygę .
Bylica biała – równoważy energie elementów. Stosujemy całą roślinę .
Jałowiec – znany jako „roślina o stu właściwościach leczniczych” o ogólnym działaniu tonizującym tkanki. Stosuje się liście i małe gałęzie. Rośliny te wzmacniają ciało i wyrównują energie, więc „Kąpiele Pięciu Nektarów” są zalecane osobom chorym i zdrowym.

KOMPRESY

Terapie kompresami (tyb. dugs) również należą do grupy balneoterapii. Mogą być gorące lub zimne w zależ ności od wskazań, wykorzystywanych w konkretnych dolegliwościach. Podgrzane lniane woreczki wypełnione solą, kamieniami lub ziołami są szczególnie zalecane w leczeniu zaburzeń Beken (Flegmy), natomiast zimne okłady stosujemy do leczenia chorób o naturze gorącej.

Kompresy te powinny zawierać materiały o zimnej naturze: metale, agat czy kamienie rzeczne. W przypadku, gdy stosuje się je na bolesne punkty, kompresy przynoszą natychmiastową ulgę. Zastosowanie poszczególnych materiałów i ziół będzie zależeć od natury problemu. Względnym lub całkowitym przeciwwskazaniem do stosowania okładów są między innymi zatrucia, choroby zakaźne, anemia.

TERAPIA NAPOTNA

Terapia napotna (tyb. gul jung) nazywana też terapią parową należy do grupy kąpieli (tyb. lum) - balneoterapii. Była wykorzystywana od wielu wieków w różnych kulturach i na różne sposoby. Opiera się na usuwaniu z organizmu gorąca i toksyn przez pocenie się całego ciała lub poszczególnych jego części. W medycynie tybetańskiej ten rodzaj terapii zewnętṙznych wykorzystywany jest jedynie przy leczeniu powierzchownych zaḃurzeń energii Zółci. Przeciw-wskazaniami do terapii parowych są głębokie zaburzenia energii Zółci, zakaźne choroby zapalne, a także ogólne osłabienie, brak apetytu.

MASAZ KAMIENIAMI (tyb. donje)


Kamień idealny do masażu powinien mieścić się w dłoni terapeuty, więc powinien być dobrany do rozmiaru dłoni danego masażysty. Dozwolone jest stosowanie gorących i zimnych kamieni. Kamienie mineralne takie jak turkus, agat, kwarc, różany kwarc i hematyt są stosowane na zimno, natomiast do masaż u na gorąco najlepsze są kamienie z potoków, rzek, jezior i morza, gdyż nie są ani szorstkie, ani ostre tylko są okrągłe, obłe lub mają wydłużony kształt.

Przy pracy na mięśniach używamy okrągłych i obłych kamieni, natomiast wydłużone kamienie zastępują ucisk palców w punktach krytycznych. Gruboziarniste kamienie są używane dla relaksacji, usuwania skurczów mięśni, rozprowadzania oleju i zapewnienia jego wchłaniania przez skórę .

Stosowanie gorących kamieni na punktach pozwala eliminować bolesne skurcze mięśniowe i stymuluje wydłużanie ścięgien. Bóle różnego pochodzenia ustępują pod wpływem ciepła penetrującego ciało.

MASAZ MUSZLAMI


Masaż z użyciem muszli to bardzo przyjemna i wyjątkowa technika masażu twarzy. Wykonuje się ją macicą perłową.

Oddziałuje kojąco na Lung i umysł. Rozciąga i relaksuje mięśnie twarzy, co ma działanie przeciwzmarszczkowe. Macica perłowa jest uznawana za substancję jak najbardziej odpowiednią do leczenia nerwobóli. Muszla Ciprea tigris jest używana w leczeniu meridianów i chorób nerwowo-mięśniowych.

MASAZ PAŁECZKAMI - YUKCZO


Oczywiście niezbędnym narzędziem w tej terapii jest sam kij/pałeczka. Pałeczka powinna być bambusowa lub pochodzić z innego elastycznego drzewa, np. wierzby. Elastyczność jest tutaj rzeczą najważniejszą, gdyż zapobiega ona powstawaniu urazów wskutek uderzania w konkretne punkty ciała. Stosuje się te zabiegi w celu wywołania zmian w obiegu energii oraz krwi. Pomaga w naturalnym przywracaniu równowagi energetycznej. Zakończenie pałeczki może być drewniane w kształcie jajka lub na czubku przyczepiane są sakiewki z ziarnami gorczycy.

Drewno pochodzące od gatunku Aquilaria leczy zaburzenia Lung, a drzewo sandałowe stosuje się przy zaburzeniach Tripa. Ten rodzaj drewna jest cięższy; ze względu na jego wagę i głębię działania jest bardziej skuteczny przy mięśniach i poważniejszych zaburzeniach. Leczenie zabiegami z użyciem pałeczki daje znacznie silniejsze efekty niż ucisk palcami. Dzięki wibracjom wytwarzanym przez pałeczkę zaburzenia obecne w danym rejonie ciała zbierają się i ujawniają w leczonym punkcie.

Wszelkie Prawa zastrzeżone © Sorig Khang Poznań